Greek One Piece RPG
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.


Greek One Piece Role Playing Game
 
HomeΑρχικήSearchRegisterLog in
To Greek One Piece Rpg διαθέτει Server στο Discord , μπορείτε να μας βρείτε πατώντας ΕΔΏ
Καλώς ορίσατε στο Greek One Piece Rpg! Εάν είστε νέος παίκτης παρακαλώ διαβάστε για το forum/παιχνίδι μας πατώντας ΕΔΩ
Για δημιουργία νέου χαρακτήρα δείτε ΕΔΩ
Μπορείτε να βρείτε τις νέες αλλαγές/προσθήκες στο παιχνίδι πατώντας ΕΔΏ
Log in
Username:
Password:
Log in automatically: 
:: I forgot my password
Who is online?
In total there are 4 users online :: 0 Registered, 0 Hidden and 4 Guests

None

Most users ever online was 106 on Thu Dec 19, 2019 4:08 pm
Άλλοι Καταζητούμενοι
Άλλοι Φημισμένοι
Search
 
 

Display results as :
 
Rechercher Advanced Search
Affiliates




Ομάδες Κυνηγών
Wolfpack
School of the Wolf
Ομάδες Ναυτικών
Dragon Storm

 

 [Τέλος] Κι όμως

Go down 
2 posters
Go to page : 1, 2  Next
AuthorMessage
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeMon Mar 04, 2013 7:02 pm

editors note:
Spoiler:
 
The Journey:
Spoiler:
 

Αυτός είναι ο τόπος που ξεκινούνε όλα τα ταξίδια! Γκρίζα πέτρα, αφιλόξενοι βράχοι, θαλασσοπούλια να κρώζουν δυνατά. Τόσο δυνατά όσο να τα ακούς πριν καν δεις την αντηλιά να γυρνά στο μάτι σου απ τα αντιφέγγισμα στο νησί. Περίεργος τόπος, αδούλωτος τόπος, τόπος γεμάτος πίκρες μα κι ονείρατα. Όλα έρχονται και φεύγουν. Εδώ, όταν έρχονται τα μαντάτα, όλοι καρδιοχτυπούν, "Να ναι άραγε ζωντανός; Μήπως γυρίζει σύντομα; Μήπως χάθηκε για πάντα; Δες τι μου στειλε! Είναι λέει μεγάλος και τρανός!". Σκέψεις... Λόγια που λένε όσοι μένουν πίσω. Σ' αυτό τον τόπο θα μείνει κι εκείνος για πάντα. Είναι το τελευταίο πράγμα που θα κανε για κείνον, είναι η τελευταία πληρωμή για όσα του χρωστά. Ο αέρας φυσούσε πάντα δυνατά εδώ, ίσως γι αυτό ο λαός τούτος κάτεχε αυτήν την τέχνη τόσο καλά όσο λίγοι γνώρισαν. Η αλμύρα τύλιγε το κορμί του. Έτρεμε. Όλα του μοιάζαν τόσο παράξενα, πρωτόγνωρα. ήξερε τον κόσμο σαν την παλάμη του χεριού του μα δεν ήξερε τη ζωή παραπάνω απ' ότι ένα μικρό παιδί. Γέλασε δυνατά. Σε λίγο θα φτανε στο νησί κι ύστερα σε κείνον το λόφο. Μπροστά του απλώνονταν δέκα, δώδεκα μικρά λιμανάκια, χωμένα σε μικρούς όρμους. Μέσα σε αυτά, τα νερά ήταν ήρεμα, τόσο που νόμιζες πως ξαφνικά άφησες το πέλαγος και μπήκες σε μια λίμνη γαλήνια.


_________________


Last edited by Mayakovsky on Sun Mar 10, 2013 10:17 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeMon Mar 04, 2013 8:21 pm

Διάλεξε ένα λιμάνι, σχεδόν στην τύχη. Η βάρκα του έσκισε τα κρύα νερά, όταν έδεσε στην προβλήτα είχε πια βραδιάσει. Πήδηξε στην πέτρινη πλάκα, φόρεσε το παλτό του, πήρε το μπαστούνι του ακόμα και κείνο το καπέλο φόρεσε και μπήκε στο χωριό. Η πρώτη του στάση ήταν σε ένα παντοπωλείο, ο ιδιοκτήτης κάθονταν, σχεδόν μισοκοιμισμένος σε μια ξύλινη καρέκλας γέρνοντας μπρος πίσω. Έμοιαζε γέρος, σταφιδιασμένο πρόσωπο, γκρίζα μαλλιά , ροζιασμένα χέρια. Κι όμως μπορούσε να καταλάβει από τα μάτια του πως δεν ήταν πάνω από πενήντα χρονών. Ήταν δύσκολη η ζωή στον τόπο αυτόν, τίποτα δεν χαρίζονταν εδώ, όσα είχαν οι άνθρωποι τα παίρνανε από την αγκαλιά της θάλασσας, μέχρι που μια μέρα τους έπαιρνε κι εκείνη στην αγκαλιά της. Έτσι ήταν η μοίρα όσων ζούσαν εδώ, ζωή δύσκολη, γεμάτη κόπο, γεμάτη πόνο. Μα στα μάτια όσων ζούσαν εδώ έβλεπες πως ήταν όλοι τους λεύτεροι, έβλεπαν μακριά τούτοι οι άνθρωποι, ήξεραν να χάνουν μα ήξεραν να στέκουν κι όρθιοι, έτσι μάθανε να ζουν. Έτσι ήτανε, σκληροί μα περήφανοι.

- Ένα μπουκάλι τζιν.
- Μάλιστα κύριε. Ορίστε.

Πλήρωσε κι ύστερα βγήκε ξανά στο δρόμο. Για πολλή ώρα περπατούσε μόνος, μέχρι που τελικά πέρασε την άκρη του χωριού. Απόψε δεν θα μιλούσε με κανέναν, δεν είχε καμία ιστορία να πει σήμερα, δεν ήθελε κανέναν να συμβουλέψει. Απόψε θα ταν μόνος του. Ο δρόμος σιγά σιγά ανηφόριζε, σύντομα θα έφτανε. Κι όμως είχε κουραστεί, δεν ήταν το περπάτημα, άντεχε πολύ ακόμα τούτο το σώμα. Μόνο που σήμερα ένιωθε λες και όλα τα κρίματα του κόσμου ήταν φορτωμένα στην πλάτη του. Κάθε του βήμα τον βάραινε ακόμα περισσότερο. Ήθελε να γονατίσει, να ξαποστάσει λιγάκι, μα δεν το κανε΄. Μόνο τα δόντια έσφιξε και συνέχισε.

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeMon Mar 04, 2013 9:02 pm

Ο δρόμος άρχισε να γίνεται κακοτράχαλος, παντού υπήρχαν λείες κοφτερές πέτρες, γεμάτες μούχλα. Ένα λάθος πάτημα και σίγουρα θα άνοιγες το κεφάλι σου σε μια από αυτές. Μα δεν δυσκολεύονταν από αυτό, ήξερε να περπατά σε τέτοια μέρη, άλλωστε τα "μέρη" του δεν ήταν παραδεισένια. Εκείνο όμως το μούδιασμα στα χείλη, εκείνο τον ενοχλούσε. Παρέα με αυτό το βάρος στο στέρνο. Λες και κάποιος του χε χώσει έναν ασήκωτο βράχο στα στήθια, τόσο βαρύ που τον δυσκόλευε ακόμα και ν' ανασάνει. Έτσι είναι όμως πάντα οι αποχωρισμοί, σαν να χάνεις και συ ένα κομμάτι σου μαζί με κείνον που αφήνεις πίσω. Πόσο ακαθόριστο ήταν εκείνο το βάρος, είναι που λέμε σαν να μην ξέρεις τι σου φταίει. Όλα σου φταίνε! Είναι σαν μια βαθιά ξεχασμένη θλίψη που ξαφνικά κι εκείνη ξύπνησε μέσα σου για να σου θυμίσει όλα όσα δεν θες. Κι όμως όλο και μεγάλωνε, όσο έφτανε πιο κοντά στην κορυφή αυτού του λόφου τόσο πιο βαριά ανάσαινε. Μέχρι που τελικά έφτασε εκεί ψηλά και κοίταξε όλο το νησί που απλώνονταν στα πόδια του. Λίγα φώτα ήταν αναμμένα τέτοια ώρα, λίγοι γύρναγαν στους δρόμους. Μόνο κάτι σκυλιά τρέχανε, αλυχτούσαν κάποιον ξένο, κι όλα τ΄ άλλα ήρεμα, ακίνητα, σιωπηλά.

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeMon Mar 04, 2013 9:26 pm

Δεν υπήρχε τίποτα σε κείνον το λόφο, μόνο η πέτρα που κάθε νύχτα έγδερνε ο αέρας που έρχονταν από το πέλαγος. Είχε ξανάρθει εδώ, παλιά, πολύ παλιά, τότε που στον τόπο αυτό τα πλοία ήταν μεγαλύτερα και οι θαλασσοπόροι του, γυρνούσαν όλες τις θάλασσες χωρίς ποτέ να τους λυγίσει η θάλασσα. ήταν όμορφο νησί από τότε, ποτέ βέβαια δεν είχε πλούσια δάση, αλλά δεν ήταν η βλάστηση που σε τραβούσε εδώ. Αυτό το νησί ήταν γεμάτο από το άρωμα της ελευθερίας, ήταν στον αέρα, μόλις γέμιζε τα πνεμόνια σου, μόλις άγγιζε το δέρμα σου, αμέσως καταλάβαινες. Γι αυτό διάλεξε τούτο τον τόπο, γιατί και κείνος ήταν ελεύθερος μέχρι το τέλος. Ύστερα, έβγαλε από τον σάκο του ένα εργαλείο, έμοιαζε ίσως με αξίνα μα ήταν πιο περίτεχνο. Ήξερε να χειρίζεται την πέτρα και τα μέταλλα πολύ καλά κι έτσι αργά αλλά σταθερά άρχισε να χτυπά τον βράχο. Δεν χτυπούσε δυνατά, το μέταλλο σχεδόν έγλυφε την πέτρινη επιφάνεια αφήνοντας μικρές ρωγμές, μέχρι που ένα ολόκληρο κομμάτι υποχώρησε. Εκείνος όμως συνέχισε την δουλειά του, μέχρι που τελικά άνοιξε μια πλατιά κοιλότητα σε βάθος όχι πάνω από μισό μέτρο μέσα στο βράχο.

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeMon Mar 04, 2013 9:52 pm

Ύστερα κάθισε, άναψε ένα τσιγάρο, έβγαλε το τζίν και ήπιε δυο γερές γουλιές. Ένιωσε το καυτό οινόπνευμα να περνά από το λαιμό μέχρι το στομάχι του, του άρεσε αυτή η αίσθηση, ήταν -από όσο μπορούσε να θυμηθεί - το πρώτο πράγμα που του είχε κάνει εντύπωση τότε. Έπειτα, έπιασε πάλι εκείνον το σάκο κι έβγαλε από μέσα ένα θηκάρι. Μέσα του κρατούσε ένα μάλλον περίεργο όπλο. Δύο μικρά δίκοπα δρεπάνια δεμένα με μιαν αλυσίδα. Η λεπίδες τους ήταν σπασμένες, φθαρμένες από τις μάχες, μα το μέταλλο έλαμπε ακόμη μαύρο και κρύο. Πόσο τρομερό έμοιαζε εκείνο το όπλο ακόμα και θρυμματισμένο σε τόσα κομμάτια. Το ένα μετά το άλλο πήρε κάθε κομμάτι όσο μικρό κι αν ήταν και σχεδόν ευλαβικά το τοποθέτησε την πέτρα που λίγο πριν είχε ετοιμάσει για αυτόν ακριβώς το σκοπό. Έπειτα πήρε εκείνο το κομμάτι του βράχου που είχε πέσει λίγο παραπέρα και με ένα δεύτερο εργαλείο, αρκετά μικρότερο, άρχισε να το σκαλίζει, μέχρι που έγινε λείο σαν πλάκα. Με αργές κινήσεις το άφησε πάνω στο άνοιγμα και αυτό εφάρμοσε τέλεια στη σχισμή του βράχου. Για κάποιο λόγο ένιωθε λίγο άβολα εκείνη τη στιγμή, σαν να θελε να πει κάτι.
Δεν είμαι σε κηδεία διάολε!

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeMon Mar 04, 2013 10:09 pm

Πριν καλά καλά περάσει εκείνη η στιγμή σηκώθηκε και άρχισε να κατηφορίζει. Λίγο αργότερα, έπιασε τον εαυτό του σχεδόν να τρέχει. Όλα μέσα του ήταν ανάκατα, συναισθήματα, αναμνήσεις, το μυαλό του ήταν ένα κουβάρι, όλα ξετυλίγονταν κυλούσαν από μπροστά του άλλοτε τυχαία και άλλοτε κανονισμένα μα πάντα άθελα του λες και κάποιος κινούσε τις σκέψεις του. Μόλις έφτασε κοντά στο χωριό στάθηκε για μια στιγμή κι απόρησε με τη σβελτάδα του, εκείνος ο λόφος τώρα έμοιαζε τόσο μακρινός, τόσο ξένος, άδειος. στάθηκε για λίγο ακόμη, δεν είχε που να πάει, δεν είχε κάποιον άλλο λόγο για να μείνει εδώ και ήταν σίγουρος πως από τη στιγμή που θα σάλπαρε δεν θα γυρνούσε πίσω. Δεν μπορούσε βέβαια να πει στον εαυτό του πως δεν θα ξαναβρισκόταν εδώ ποτέ, είχε μάθει πως το ποτέ και το πάντα είναι λέξεις ψεύτικες. Σίγουρα κάποτε θα περνούσε από δω, ευχόταν όμως να ταν σε μιαν άλλη εποχή, τόσο μακρινή που θα χε αλλάξει και κείνος. Χωρίς να το καταλάβει άρχισε να περπατά ξανά, μέσα στον κεντρικό δρόμο του χωριού , δεν ήταν κανείς εκεί, παντού πίσσα σκοτάδι. Ακόμα και κείνοι οι σκύλοι θα χαν κοιμηθεί πια. Λίγες στιγμές αργότερα έφτασε ξανά στο λιμάνι, λίγα μέτρα πιο πέρα ήταν το σάπιο σκαρί που τον ταξίδευε τους τελευταίους μήνες. Εκεί κοντοστάθηκε για λίγο..

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeMon Mar 04, 2013 10:40 pm

Δεν είχε λόγο να μείνει άλλο στο νησί, μα σίγουρα δεν είχε λόγο να βιαστεί να φύγει κιόλας. Εξάλλου είναι πάντα καλύτερα να ταξιδεύει μέρα κανείς , όταν όλα τα εμπόδια είναι ευκρινή παρά το απόβραδο που σε κάθε σήκωμα τις θάλασσας σου κόβετε η ανάσα αν από κάτω περιμένει το βαθύ πέλαγος ή κάποιος κοφτερός βράχος για να σε στείλει στον πάτο. Έβγαλε λοιπόν το τζιν και εφόσον δεν είχε που να πάει - δεν ήθελε κιόλας να πάει κάπου- κάθισε εκεί στην προβλήτα δίπλα ακριβώς από την βάρκα του. Για αρκετή ώρα, απλά κοιτούσε το πέλαγος, πού και πού τραβούσε μια τζούρα ή έπινε μια γουλιά από το ποτό του, έτσι, εναλλάξ, για να μην ξεραίνεται και ο καταπιόνας του. Ύστερα όμως το μυαλό του κόλλησε και δεν μπορούσε να καταλάβει, όσο και αν έσπαζε το κεφάλι του, για ποιόν λόγο ένιωθε έτσι.

"Έχω δει δεκάδες επαναστάτες να χάνουν την ζωή τους και σε άλλους καιρούς έχω σκοτώσει άλλους τόσους. Ξέρω πως πάνε αυτά, ήξερα από την αρχή πως όλα θα χουν τέλος άσχημο. Κι όμως δεν μπορώ να το χωνέψω. Μια φορά πάντως, εγώ του το χα πει, αν το πάρεις το φρούτο θα χεις τέλος άσχημο.. Πφφφ... Πάντα ξεροκέφαλος ήτανε! Μα νά! Πάλι το μυαλό μου παίζει παιχνίδια και γυρίζει η σκέψη μου εκεί.. Μαλάκωσα.. Όχι! Όχι δεν θα μου βγει σε καλό αυτή η αλλαγή! "

Αυτά σκέφτηκε και κατέβασε αλλές δυο γερές γουλιές απανωτά.

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeSun Mar 10, 2013 8:44 pm

Κι ένιωσε εκείνη την ώρα τα χείλη του να μουδιάσουν και λεπτό το λεπτό το μυαλό και το σώμα του βυθίζονταν σε μια γλυκιά παραζάλη. Τότε θυμήθηκε όλες εκείνες τις ιστορίες που η μια μετά την άλλη εξιστορούσανε πως τάχα μου τάχα μου το σινάφι του δεν μέθαγε ποτέ! Πως εκείνοι είχαν το πιοτό για όπλο και πως άμα σε ξελογιάζανε μ' αυτό, δε βάζανε σε ένα σωρό αλλόκοτα σκαρώματα. Πόσες γυναίκες δεν είπανε πως ξελογιάστηκαν με λίγο κόκκινο κρασί παραπάνω και πως έτσι τους έλεγχαν το μυαλό! Ή ακόμα και πόσοι άντρες δεν κομπάζανε για ιστορίες από χώρες μακρινές που βρέθηκαν με κάποιον απο κείνους στο τραπέζι και μέσα από το πιοτό στοιχημάτισαν ακόμα και την ψυχή τους την ίδια! Όλα το ένα μετά το άλλο ψέματα, ιστορίες χοντροκομμένες και ολότελα κατασκευασμένες! Πόσο αστείο του έμοιαζε ότι τα πάντα ορίζονται από το ίδιο το είναι του ανθρώπου! Θεοί και δαίμονες, κόλαση και παράδεισος, όλα κατασκευασμένα με βάση όσα ξέρουν και βλέπουν όσοι ποτέ δεν είδαν τίποτε από όσα περιγράφουν! Που να ξέραν όμως όλοι εκείνοι οι προφήτες και οι παραμυθάδες - μικρή διαφορά έχουν αυτά τα δυο- για όλα εκείνα τα τσιμπούσια και τα μεθύσια του σιναφιού του! Πόσες και πόσες φορές κάποιος απ' αυτούς δεν ήπιε μερικά ποτήρια παραπάνω, ώστε να βρεθεί λίγους μόλις μήνες μετά με ένα μπάσταρδο.

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeSun Mar 10, 2013 8:56 pm

Πριν προλάβει όμως να θυμηθεί όλες εκείνες τις ιστορίες και να γελάσει μ' όλη του την ψυχή, ένας καλεσμένος, απρόσμενος ίσως διέκοψε την σκέψη του! Γιατί, δίπλα του εκεί στην προβλήτα κάθονταν μια όχι και τόσο άγνωστη φιγούρα. Καθόταν και γελούσε με τα απαίσια κοφτερά δόντια του ν΄αστράφτουν στο φως του φεγγαριού. Πόσο απαίσια ήταν εκείνη η όψη! Δέρμα κόκκινο βαμμένο με αίμα χιλιάδων, μάτια φλόγινα με δυο φωτιές τόσο βαθιές που σαν κοιτούσες μέσα τους χανόσουνα σε ένα σκοτάδι τόσο βαθύ που κατέτρωγε το ίδιο σου το είναι! Κι ήταν και κείνο το δρεπάνι με τη στομωμένη από την χρήση λεπίδα, που χε σταθεί εφιάλτης όσων την συνάντησαν.
- Χχαχαχα! Αυτό θα πει να σαι κυνηγά το παρελθόν!
- Το παρελθόν που νοσταλγείς;
- Ίσως εκείνο που θες να ξεχάσεις!
- Άλλαξες..
- Και ποιος δεν αλλάζει; Τίποτα δεν είναι ίδιο πάρα μόνο για μια στιγμή μέσα στο χρόνο
- Μαλάκωσες..

_________________
Back to top Go down
Mayakovsky
Simple Member
Simple Member
Mayakovsky


Όνομα Χαρακτήρα : Sebastain Michaelis
Posts : 977
Location : Mandos Halls
Join date : 2012-11-06
Age : 31

Character sheet
Remaining Health: 100%

[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitimeSun Mar 10, 2013 9:10 pm

- Πόσο αδύναμος έγινες.. Πόσο τυφλός.. Λες και δεν ήξερες. Λες και δεν είδες. Ο ένας μετά τον άλλο τυφλώνονται. Μόνο θυμησου όλους εκείνους τους πολέμους που ξεκίνησαν από την δίψα για δύναμη! Σε πόσους δεν ήσουν εκεί;! Σε πόσους δεν έβαλες και συ το χέρι σου;! Πάντα όμως ο ένας μετά τον άλλο είτε τύραννος είτε ήρωας ξιπάστηκαν από τα ίδια τους τα όνειρα! Εκείνα ήταν η φυλακή, εκείνα και το τέλος τους.. Δικά σου λόγια, να θυμάσαι.. Και πόσοι άλλοι δεν ξεκίνησαν για να αλλάξουν τον κόσμο! Μα χάθηκαν και κείνοι γιατί ο κόσμος αλλάζει με την δικιά του ρότα και δεν μπορεί ένας μονάχα άνθρωπος να τον ξεστρατίσει!
- Ένας όχι... Ένας δεν φτάνει...
- Μήπως φτάνουν παραπάνω; Πόσοι δεν χάθηκαν για ένα όραμα; Θυσίες δίχως πληρωμή.. Όλοι ξεχάστηκαν.. Όλοι χάθηκαν στο χρόνο. Είναι τέτοια η μοίρα τους. Στο τέλος δεν έχει διαφορά! Ο Θάνατος είναι ίδιος για όλους, εκείνος δεν λογιάζει οράματα και σκοπούς
- Λογιάζει όμως η ζωή! Θυμούνται όμως όσοι ζουν!

_________________
Back to top Go down
Sponsored content





[Τέλος]  Κι όμως Empty
PostSubject: Re: [Τέλος] Κι όμως   [Τέλος]  Κι όμως I_icon_minitime

Back to top Go down
 
[Τέλος] Κι όμως
Back to top 
Page 1 of 2Go to page : 1, 2  Next

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Greek One Piece RPG :: Περιοχές :: West Blue :: Stetson Island-
Jump to: