Greek One Piece Role Playing Game
 
HomeCalendarFAQSearchMemberlistUsergroupsRegisterLog in
Log in
Username:
Password:
Log in automatically: 
:: I forgot my password
Who is online?
In total there is 1 user online :: 0 Registered, 0 Hidden and 1 Guest

None

Most users ever online was 26 on Sat Nov 14, 2015 6:26 pm
Affiliates




Search
 
 

Display results as :
 
Rechercher Advanced Search
Άλλοι Καταζητούμενοι
Άλλοι Φημισμένοι
Ομάδες Ναυτικών
Justice Demand
The Τread of Justice
Adv. Shades Squad
Roser Ritter
Ομάδες Κυνηγών
Wolfpack

Share | 
 

 Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : Previous  1, 2, 3, 4  Next
AuthorMessage
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Thu Mar 10, 2016 8:42 pm

«Βέβαια, είναι προτιμότερο να είναι μαλθακός από το να είναι ένα αλκοολικό κάθαρμα σαν τον δικό μου, που όλη τη μέρα το μόνο που έκανε ήταν να πίνει, να τρώει, να πίνει κι άλλο, να βρίζει εμένα και τη μάνα μου και μετά να μας δέρνει κιόλας.» Ήξερε ότι ο πατέρας του ήταν βίαιος, το είχε αφήσει να εννοηθεί ξανά. «Αλλά απ'την άλλη, και η μητέρα μου, το μόνο που έκανε ήταν να κατηγορεί εμένα και να ξεσπάει πάνω μου. Πιο πολύ ξύλο έφαγα απ'αυτήν που λέει ο λόγος παρά εκείνον.» Γι αυτό δεν είχε ιδέα. «Α ναι, υποθέτω πως εδώ πρέπει να σου πω, αν δεν έχεις μαντέψει ήδη, πως ο θάνατος των γονιών μου δεν ήταν τόσο τυχαίος όσο όλοι νομίζουν--εγώ το έκανα να φανεί έτσι.»
«Γιατί δεν εκπλήσσομαι;»

Το γέλιο του ήταν γι άλλη μια φορά φυσικό κι ελεύθερο μα και πάλι τόσο συγκρατημένο. Αν δεν την είχε δεμένη σε μια καρέκλα προσπαθώντας να της κάνει πλύση εγκεφάλου, θα στενοχωριόταν από τoυς υπαινιγμούς αυτού του γεγονότος, όπως ότι έμαθε να μην κάνει φασαρία για να μην τον προσέχουν σε τόσο πρωτογενές επίπεδο που ακόμα και το γέλιο του ήταν σιγανό. κι έτσι στα πόδια της που στηριζόταν και γελούσε, έμοιαζε σαν μικρό παιδί. «Είδες; Συνεννοούμαστε οι δυο μας. Τι τους θέλουμε τους άλλους; Ας φύγουμε οι δυο μας, μόνο οι δυο μας, ας αφήσουμε τους άλλους πίσω. Εννοώ, πραγματικά νοιάζεσαι για το αν θα βρει τον Πλωτάρχη του το Άλφα Male; Το πολύ πολύ τον βρίσεις εσύ και τον φέρνεις ενώπιων της δικαιοσύνης, για να μη νιώθεις άσχημα.»
«Mark, σοβαρέψου. Άσε με να φύγω και δε θα σου φερθεί κανείς άσχημα.»
ναστέναξε και πάλι. «Μα πραγματικά νομίζεις ότι αυτό θα πιάσει σε μένα; Δε θέλω να μπω φυλακή · να πω την αλήθεια, προτιμώ να "πεθάνω παλεύοντας" ή πώς το λένε, παρά να παραδοθώ. Ωωωωω έλα τώρα Lorenza,» έκανε ανυπόμονα «πες το ναι. Πες το ναι και θα φύγουμε οι δυο μας.»
«Γιατί εμένα;»
«Γιατί ταιριάζουμε!» Αυτό δεν ήταν και πολύ κολακευτικό για την ίδια, αναλογίστηκε. «Μα δεν το βλέπεις; Είμαστε και οι δύο αποφασιστικοί, δε φοβόμαστε να λερώσουμε τα χέρια μας και μπορούμε πάντα να κάνουμε την καλύτερη δυνατή επιλογή. Η μόνη διαφορά μας είναι πως η δική σου βία είναι αναγνωρισμένη από τον νόμο και η δική μου όχι.»
«Η μόνη, μικρή διαφορά.»

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Thu Mar 10, 2016 9:02 pm

«Ω; Νομίζεις ότι είσαι καλύτερη από μένα μόνο και μόνο γι αυτό;» Απομακρύνθηκε για πρώη φορά απ'την κοπέλα, το βλέμμα του προκλητικό. Σηκώθηκε κι άρχισε να βηματίζει τριγύρω της. «Για να σκεφτώ...εγώ σκοτώνω αυτούς που ξέρω πως βλάπτουν τους ανθρώπους που πρέπει να βοηθάνε ή να προστατεύουν ενώ εσύ το κάνεις για τα χρήματα. Χμμ, αναρωτιέμαι ποιο είναι χειρότερο.»
«Σοφιστίες,» κατηγόρησε και φωναχτά και νοητικά η κοπέλα, που είχε αρχίσει ν'ανατριχιάζει. Ναι, είχε κοινά μαζί του, αλλά αυτήν τη στιγμή ήταν το τελευταίο πράγμα που ήθελε να σκέφτεται. Κι ο τρόπος που στριφογύριζε τα λόγια και τα έακνε να παίρνουν όποιο σχήμα ήθελε την τρόμαζε. Την τρόμαζε γιατί μπορεί να άρχιζε να το πιστεύει.
«Ναι αλλά τεχνικά δεν είναι ψέματα.»
«Δε σκοτώνω κάποιον εκτός κι αν είναι η απόλυτη ανάγκη--εν αντιθέσει με σένα.»
«Λεπτομέρειες. Και πάλι δεν το αφήνεις να σε πάρει από κάτω, οπότε η αντιμετώπισή σου είναι η ίδια.»
Μια φωτιά είχε ανάψει μέσα της τώρα και παραλίγο να ξεχαστεί και να μη συνέχιζε την προσπάθειά της να ελευθερωθεί! «Ο μόνος λόγος που δε με πειράζει είναι γιατί ξέρω ότι έκανα ότι άλλο μπορούσα για να μη φτάσω εκεί! Και δεν χρειάζομαι εσένα να μου πεις για το πώς νιώθω και γιατί!»
«Α ΝΑΙ;» Ξαφνικά θύμωσε, ήρθε αμέσως μπροστά της και φώναξε όσο δεν είχε φωνάξει τόση ώρα. «Νομίζεις ότι δε με χρειάζεσαι να σου πω πώς νιώθεις που δε μπορείς να ξεχωρίσεις τη συμπάθεια από τη λύπηση και το δεξί απ'τα αριστερό;! Ποιος νομίζεις ότι σου έμαθε να συμπεριφέρεσαι σαν άνθρωπος--αυτό το λίγο τουλάχιστον; Ποιος έκατσε και τα τράβηξε όλα για να μάθει το "αγριόγατο" να βάζει και λίγο τα νύχια μέσα ε; Αν δε σε ξέρω τόσο καλά όσο νομίζω τότε πώς ξέρω πως ακριβώς αυτή τη στιγμή το πόδι σου είναι σχεδόν λυμένο;!»
«ΑΑΑ!»
Χωρίς καν να περάσει ένα δευτερόλεπτο, είχε αρπάξει το ρόπαλο που ήταν στη ζώνη του - και η κοπέλα δεν το είχε δει - και της χτύπησε το πόδι που είχε σχεδόν ελευθερωθεί! Φυσικά δε χτύπησε όπου κι όπου, όχι, έριξε το χτύπημα στο πλάι της γάμπας, εκεί που πονάει πολύ αλλά σπάει κι εύκολα. Δεν τόλμησε να βάλει στόχο το γόνατο, γιατί μετά θα καταστρεφόταν κάθε πιθανότητα να φύγει η κοπέλα περπατώντας και κάτι του έλεγε πως αν δεν είχε την περηφάνεια της ανέγγιχτη δε θα έκανε τίποτα.

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 11:19 am

«Ειλικρινά νόμιζες ότι δε θα το καταλάβαινα; Σε ξέρω απ'έξω κι ανακατωτά--σε μαθα τόσους μήνες! Δεν καθόμουν απλώς και σου κανα παρέα κι αν δε θέλω να περιαυτολογήσω, είμαι εξαίρετος κριτής χαρακτήρων. Πάντα προσπαθείς να ξεγλυστρήσεις, όπως θα κανες και τώρα.» Ήρθε σε απόσταση ανανοής και χτύπησε με δύο ακροδάχτυλα στον ώμο της. «Γιατί πάντα νομίζεις ότι έχεις το πάνω χέρι» την ξαναχτύπησε με τον ίδιο τρόπο «κι ότι είσαι το πιο έξυπνο άτομο στο δωμάτιο» ξανά «κι ότι δε μπορείς να κάνεις ποτέ λάθος,» και ξανά. «Λοιπόν μάντεψε, κι εγώ το ίδιο!» Ο θυμός με τον ενθουσιασμό εναλλάχτηκαν αστραπιαία, πλέον χέρια ανοιχτά τελείως λες και πήγαινε για μια τεράστια αγκαλιά. «Γι αυτό σου λέω, ταιριάζουμε!» Την είχε πιάσει από τους ώμους και την ταρακονούσε, λες και αυτή ήταν η παράλογη στη συζήτηση. «Και δε μιλάω γι ανοησίες όπως αγάπη κι έρωτας, αλλά πραγματική συμβατότητα. Πραγματική συμβατότητα Lorenza.»
«Πραγματικά δε με νοιάζει!»

Του έριξε κεφαλιά και τον βρήκε στη μύτη! Το αίμα του έτρεξε άφθονο, όμως δεν χαράμισε χρόνο ούτε εκείνος · ανταπέδωσε το χτύπημα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο κι αίμα βγήκε κι από τη δική της μύτη! Όμως έβαλε τόση δύναμη, που η καρέκλα έπεσε προς τα πίσω! Δεν έσπασε δυστυχώς, όμως ατό έδωσε στην κοπέλα όσο χρόνο χρειάστηκε για να εκτελέσει το σχέδιό της: ήδη είχε χτυπήσει το σημείο πίεσης στον αριστερό καρπό της έτσι δεν ένιωθε πόνο · μετά συνέχισε τραβώντας τον, και τον έβγαλε επιτυχώς από τη θέση του, ενώ προσποιούνταν πως προσπαθούσε να λύσει το πόδι. Και τώρα που βρήκε την ευκαιρία, κατάφερε να ελευθερώσει τον άχρηστο καρπό απ'τα δεσμά του. Εκείνος αμέσως φάνηκε να μετανιώνει την πράξη του, ή απλώς ήτανε κυκλοθυμικός, γιατί της έδωσε το χέρι του για να σηκωθεί. Και η Lorenza, το έδωσε!

Του πήρε μια στιγμή να το επεξεργαστεί, όμως της ήταν αρκετή να τον αρπάξει με το δεξί της χέρι και να τον ερίξε πάνω της! Με το παραπάνω βάρος τα πόδια της καρέκλας έσπασαν και πλέον ήταν κι αυτά ελεύθερα! Τον κλώτσησε στο στήθος μαζί με τα ξύλινα πόδια της καρέκλας κι ο πόνος του μεγεθύνθηκε, ενώ έπεφτε προς τα πίσω! Έπεσε προς τα πίσω κι εκείνη, κάνοντας κωλοτούμπακι απομακρύνθηκε απ'τον Mark όσο περισσότερο μπορούσε.

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 12:06 pm

«Αχάριστη!» την κατηγόρησε ενώ προσπαθούσε ν'ανακτήσει την ισορροπία του. «Αν δεν ήμουν εγώ μαζί σου, δε θα χες ποτέ πρώτη υπόθεση στο Yamagata! Και ποιος νομίζεις ότι σκότωσε εκείνο το κάθαρμα στο Toroa ε; Έκανα όλες τις δύσκολες επιλογές για σένα, σε βοήθησα όσο κανένας άλλος. Ακόμα κι απ'τις φλόγες σ'έσωσα!»
«Εσύ σκότωσες τον πολιτικό που--;!»
«Ναι, εγώ! Μη νομίζεις, κι αυτός μέσα στη διαφθορά ήτανε. Απλώς είχε τον άλλον, τον πιο αηδιαστικό, που προσπάθησε να σου βάλει χέρι, για βιτρίνα. Όλοι νομίζανε ότι είναι εχθροί αλλά εγώ έμαθα την αλήθεια. Αμέσως. Τα είχαν όλα συμφωνημένα, για να μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να τους πιάσει κανείς.»
«Κι αυτό τα κάνει όλα καλύτερα;»
«Σίγουρα έκανε τη ζωή όλων στη Yamagata καλύτερη!»

Πήρε μια βαθιά αναπνοή και προσπάθησε να ηρεμήσει, ενώ κανείς από τους δύο δεν είχε κουνηθεί από τη θέση του: σαν θηρευτές, και οι δύο είχαν καμπουριάσει, χέρια να εναλλάσσουν θέσεις επίθεσης κι άμυνας, πότε να γέρνουν πιο μπροστά πότε πιο πίσω. Όμως τώρα ίσιωσε τους ώμους του και χαλάρωσε το σώμα του. «Δε θέλω το κακό σου, το αντίθετο. Θέλω να σε δω να μεγαλουργείς...μαζί μου. Μπορούμε να κάνουμε τρομερά πράγματα οι δυο μας. Μπορούμε να γίνουμε οι πιο διάσημοι--»
«Παρανοϊκοί δολοφόνοι στις τέσσερις θάλασσες; Δε θέλω να γίνω σαν τα μούτρα σου, να μου λείπει.»
«Αν κάποιος είναι παρανοϊκός εδώ μέσα, μάλλον είσαι συ.» Το χιούμορ του επέστρεψε, και το ίδιο και η καλή του διάθεση. «Εξάλλου, γιατί μόνο στις τέσσερις θάλασσες; Γραμμή, Νέος Κόσμος, όπου θες.»
Για πολύ ώρα δε μίλησε. Στο τέλος κάγχασε, σχεδόν γελώντας · δε μπορούσε να πιστέψει στ'αυτιά της όμως ο Mark συνεχιζε λες και προσπαθούσε να την πείσει να φάνε ψάρια αντί για κρέας. Μόνο μια εξήγηση υπήρχε: «Είσαι τρελός...!»
«Κατάλαβα. Δεν πείθεσαι με το καλό. Όπως επιθυμείς.» Το ρόπαλο είχε ήδη πέσει στο πάτωμα, οπότε τι θα χρησιμοποιούσε; Τα μάτια της τον έψαξαν απ'την κορφή μέχρι τα νύχια...ώσπου το είδε: κάτι να λάμπει ασημένιο στη ζώνη του--ένα απ'τα μαχαίρια της. «Μ'έκλεψες!»
«Το δανείστηκα. Θα δεις το σωστό στο τέλος, το ξέρω...απλώς πρέπει να πας για ύπνο λίγο ακόμα.»

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 12:24 pm

Εντάξει, πλέον ήταν σίγουρη: ο Mark είχε κάποια βίδα λασκαρισμένη. Επίσης, ο Mark δεν ήθελε να την λαβώσει--ίσα ίσα να την κόψει για να βγει αναίσθητη. Κοίταξε το μαχαίρι στο χέρι του και ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Προφανώς το ίδιο σκέφτηκε κι εκείνος γιατί επιτέθηκε χωρίς δισταγμό! Με μια γρήγορη κίνηση πρπσπάθησε να την κόψει στα πλευρά--το απέφυγε με μια μικρή μετατόπιση στα δεξιά · κι άλλη, κι άλλη, κι άλλη, μέχρι που ξαφνικά το χτύπημα άλλαξε κατεύθυνση και ήρθε απ'την άλλη μεριά! Δεν κατάφερε να αντιδράσει εγκαίρως γιατί το βάρος αναγκάστηκε να πέσει από το χτυπημένο πόδι και τα αντανακλαστικά της χώλαιναν. Όμως έκανε προς τα πίσω και η λάμα τη βρήκε δυο φορές στο πρόσωπο. Αίμα έτρεξε απ'τα χείλη της.

«Σε πιασα...!» Η Κυνηγός παραπάτησε τότε, μα πάλεψε πολύ να μείνει όρια. «Ω; Θέλει κι άλλο; Ενδιαφέρον. Μα υποθέτω πως είναι λογικό να έχεις αναπτύξει μια μικρή ανοσία όταν εκτείθεσαι σχεδόν καθημερινώς στις αναθυμιάσεις τους.» Πέρασε το μαχαίρι από χέρι σε χέρι, προσπαθώντας να τη ζαλίσει. Έκανε ένα βήμα πίσω εκείνη, έκανε κι αυτός. «Πού θα πας; Δεν έχεις κανένα τρόπο διαφυγής.» Ακούστηκε ικανοποιημένος με τον εαυτό του · φαινόταν κιόλας. Την είχε φτάσει με την πλάτη στον τοίχο και ήταν αυτός μπροστά, το ξύλο πίσω, το μαχαίρι δεξιά και το ελεέθερό του χέρι αριστερά. Την είχε παγιδέψει στον τοίχο. «Ρουά ματ,» μονολόγησε και με σιγανές κινήσεις ακούπμησε τη λεπίδα στο μάγουλο κι άρχισε να τη σέρνει για τρία εκατοστά...

Το σώμα της χαλάρωσε · το κεφάλι ακούμπησε στον τοίχο, κι άρχισε να πέφτει στο πάτωμα. Το μειδίαμα μετατράπηκε σε πλατύ χαμόγελο, υπεροπτικό, το χαμόγελο του νικητή. Έκανε να την πιάσει--αλλά μια κλωτσιά του πήρετ τα πόδια και τον έριξε στο σκληρό, κρύο πάτωμα. Μια γροθιά ακολούθησε ενώ το σώμα της Κυνηγού πέρασε από πάνω του εκτελώντας μια εντυπωσιακή κυβίστιση, για αν βρεθεί από πίσω του. Τον έπιασε τότε απ'τον λαιμό και τον κράτησε σε μια αμείλικτη λαβή, πιέζοντας. «Δικά μου είναι τα μαχαίρια,» υπενθύμισε πάνω στην πάλη «και ξέρω ποια είναι τα χρησιμοποιημένα και ποια όχι. Οι άλλοι, όχι τόσο.» Τον έκανε να αφήσει το μαχαίρι για να βάλει και τα δύο χέρια ανάμεσα στο δικό της, μπας και καταφέρει να ξεφύγει. Χτύπησε και χτύπησε για να ελευθερωθεί μάταια. Ήξερε από πρώτο χέρι πόσο ανθεκτική στον πόνο ήτανε. «Κι αυτό που πήρες εσύ, είναι σχεδόν άχρηστο.»

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 12:41 pm

Σχεδόν, σκέφτηκαν ταυτόχρονα. Η κοπέλα αύξησε τη δύναμη στη λαβή της για να τον βγάλει αναίσθητο, όμως εκείνος πάλευε ακόμα περισσότερο να ξαναπιάσει το πεσμένο μαχαίρι. Όταν είδε πως δεν έλεγε να βγει εκτός, έφταιγε κι ότι ο καρπός της δε μπορούσε να πιάσει το ίδιο καλά εφόσον δεν τον ένιωθε, αποφάσισε να κάνει εκείνη την πρώτη κίνηση: τον πέταξε μακριά και προς τα πίσω ενώ βούτηξε για το όπλο της! Το έφτασε πρώτη--με μία ακόμα κυβίστιση στα δεξιά, απέφυγε την κλωτσιά του Mark και σηκώθηκε στα πόδια της αμέσως. Ο Mark ήξερε αμέσως τι θα κάνει όταν σήκωσε το χέρι της σ'αυτή τη στάση και αποφάσισε να κάνει το μόνο πράγμα που του απέμεινε: αντεπίθεση. Βούτηξε κι εκείνος να πάρει το ρόπαλο έτσι η Κυνηγός δεν πέταξε το μαχαίρι.

«Να, αυτό! Αυτό ακριβώς μ'αρέσει σε σένα! Σε ξέρω απ'έξω κι ανακατωτά όμως ακόμα μπορείς να με εκπλήσσεις.»
«Εγώ το μισώ αυτό. Δε θέλω κανείς να μ'εκπλήσσει.»
«Γι αυτό σου λέω, ταιριάζουμε!»
«Μα καθόλου όμως.»
«Τα ετερώ-ω...ω...»

Ήξερε πως η ύστατη προσπάθειά του να της αλλάξει γνώμη θα ερχόταν κάπου εδώ--δε θα ήθελε να της επιτεθεί μέχρι το τέλος. Αυτό αποφάσισε να το εκμεταλλευτεί: εκεί που μιλούσε, του πέταξε το μαχαιρι! «Με μαχαίρωσες...στη μέση της...πρότασης...ποιος το κάνει αυτό...;» Τον βρήκε κοντά στο νεφρό · σημάδευε το ίδιο το όργανο αλλά τελευταία στιγμή κατάφερε να το αποφύγει. Μέσα στον πόνο του όμως χαμογελούσε. «Είδες...; Ται...ριάζου..με.»

Παραπάτησε και πήγε προς τα πίσω. Τράβηξε το μαχαίρι έξω όταν συνειδητοποίησε πως δεν παραπάτησε από τον πόνο, αλλά ότι είχε απομείνει από το δηλητήριο της λεπίδας. Είχε φτάσει στο παράθυρο, το οποίο είχε ανοίξει απ'τον αέρα. Μόνο τότε παρατήρησε πως είχε ανατείλει ο ήλιος. Ήταν πρωί...! «Βλέπω πως...δε δέχεσαι την πρότασή μου. Ας είναι...θα...ξανασυνατηθούμε. Στην Colt. Μην ξεχνάς...ξέρω που μένεις. Κι εσύ, κι ο πατέρας σου, κι εκείνος ο... φίλος σου που ξεφορτώνεται πτώματα για τη Μαντάμ Σουσού...και τότε θ'αλλάξεις γνώμη θες δε θες.» Το θρασύτατο χαμόγελό του συνάντησε την οργή της · έτσι όπως πήγε να κάνει μπροστά εκείνη, ο Mark πήδηξε απ'το παράθυρο κι άρχισε να τρέχει μακριά. Όταν προσπάθησε να τον μιμηθεί, ένιωσε το πόδι της να λυγίζει και τον καρπό της να πέφτει άκαμπτος. Αυτή η μάχη τελείωσε κάπου εδώ, παραδέχτηκε με αηδία. Του έδειξε έλεος και ξέφυγε. Και τώρα θα πάει να απειλήσει τους ανθρώπους που αγαπάει...αποφασισμένη να μην τον αφήσει να πειράξει ούτε τρίχα τους, ξεκίνησε τον μακρύ δρόμο μέχρι το λιμάνι.

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 1:18 pm

Παρόν

Όλοι την κοιτούσαν συνοφρυωμένοι ή κατάπληκτοι · ο Στεφάν πρέπει να είχε κλάψει κάποια στιγμή, τα μάτια του ήταν κατακόκκινα και με το που έπεσε ησυχία άρχισε να ρουφά εκνευριστικά τη μύτη του, τόσο πολύ μάλιστα, που ο Nanashi του προσέφερε χαρτομάντηλο χωρίς καν να το ζητήσει. Κι εκείνη για πρώτη φορά τα είχε πει όλα όπως έγιναν, με πολύ συναίσθημα--τουλάχιστον για την ίδια. Είχε θυμό, σοκ, ντροπή, έκπληξη η φωνή της καθώς μιλούσε, απ'όλα. Και τα είπε με όση λεπτομέρεια μπορούσε, ακριβώς όπως τα θυμότανε. Δεν υπήρχε λόγος για τέτοιες ντροπές εδώ που φτάσανε σκέφτηκε, και καλύτερα ήταν να ξέρουν όλη την αλήθεια. Μόνη της είχε καταλάβει φυσικά ότι το μεγαλύτερο μέρος της κατάθλιψης ήτανε μόνο ένα κόλπο--μπορούσε να το καταλάβει πλέον. Αν και ήταν σίγουρη πως είχε βιώσει κατάθλιψη, απλώς όχι τώρα ή όχι τόσο έντονα, μόνο υπολογιστικά--ίσα ίσα για να την κοροϊδέψει. Αλλά και μόνο που τα έλεγε σε κάποιον, την έκανε να νιώθει καλύτερα. Βέβαια συνάμα και χειρότερα, αλλά καλύτερα. Κι αυτό οφειλόταν όχι μόνο στο ότι τα είπε και ξελάφρωσε, μα και γιατί όλοι αντέδρασαν με τον καλύτερο τρόπο.

Ο Στεφάν φάνηκε πιο πληγωμένος απ'την ίδια και μόνο στο άκουσμα το τι της έκανε κι άρχισε να τον κακοποιεί λεκτικά, έστω κι αν ο Mark δεν ήταν πάνω στο πλοίο να τ'ακούσει. Ο Caesar τότε άρχισε να κάνει λίγο πολύ το ίδιο πράγμα, μα πολύ πιο ευγενικά και με περισσότερη ευφράδεια. Την απενοχοποίησε ταυτόχρονα εφόσον κανείς δεν έχει τόσο νοσηρή φαντασία, είπε, να καταλάβει ότι κάποιος θα έκανε απόπειρα αυτοκτονίας σαν μέσω εκμετάλλευσης. Μέχρι που της έπιασε και τα χέρια, πιέζοντάς τα για μια στιγμή σε ένδειξη συμπαράστασης, κι αμέσως ξανά την άφησε, με την πιο λυπημένη έκφραση που μπορούσε να χει. Ο Nanashi έβαλε το χέρι του στον ώμο της · το ένιωσε βαρύ, όμως γύρισε το κεφάλι της προς τα πάνω να τον κοιτάξει. Το μόνο που έκανε ο ξιφομάχος ήταν να γνέψει μία και μοναδική φορά, κοιτώντας την στα μάτια με απόλυτη σοβαρότητα. Απομάκρυνε το χέρι του τότε, αλλά η Κυνηγός ε'ιχε την αίσθηση ότι μόλις συνάψανε κάποιο περίεργο συμβόλαιο.

Λες και ο Roger μιλούσε "νεύματα" αναφώνησε: «Εφόσον συμφωνούμε όλοι λοιπόν, ας πιάσουμε τον μπάσταρδο!» Δεν είχε τίποτα το πειραχτικό ή ελαφρό ο τόνος του. Θα έλεγε μάλιστα πως ίσως τα μάτια του ήταν πιο σκληρά απ'ότι τα θυμότανε, με μια δόση σαδισμού. Κοιτούσε τον ορίζοντα λες κι έβλεπε τη λεία που έπρεπε να φτάσει. «Κι όταν σε ξαναδεί, θα τον βάλουμε να σου ζητήσει πέντε φορές συγγνώμη--μία για κάθε φορά που σε χτύπησε.»

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 1:51 pm

«Εγώ φταίω για όλα,» είπε ξαφνικά η Κυνηγός «έπρεπε να το είχα καταλάβει.» Το φράγμα με΄σα της έσπασε και όλα όσα σκεφτόταν τόση ώρα που μιλούσε, βρήκαν διέξοδο. «Δεν έπρεπε να πάω μαζί του, έπρεπε να δω τα σημάδια · γιατί δε μου φάνηκε περίεργο που άνθρωποι πέθαιναν τριγύρω μου, τόσο κοντά σε μένα;» Τα μάτια της κλειστά, πάλευε να μην της ξεφύγουν δάκρυα με σφιγμένες γροθιές. «Με άμεση σχέση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο; Γιατί δεν το είδα όταν έπρεπε, να προλάβω--»

Το χέρι του Roger στο κεφάλι της ήταν πιο βαρύ απ'του Nanashi προηγουμένως, όμως και πάλι ήταν αρκετό για να τη σταματήσει να λυπάται τον εαυτό της και να τον κοιτάξει από τα σκαλια που καθότανε. Έψαχνε να βρει κάτι στο πρόσωπό του και φαίνεται το βρήκε, γιατί τα χαρακτηριστικά του τώρα είχαν μαλακώσει. Για κάποιο λόγο της θύμησε τον πατέρα της στιγμαίως και κόμπλαρε, αλλά το ξεπέρασε αμέσως. «...τι;»
«Σ'αυτήν την περίπτωση, είσαι το θύμα. Όσο ικανή και να 'σαι, όσο δυνατή και να 'σαι, τώρα είσαι ευάλωτη. Μη νιώθεις άσχημα που σ'εξαπάτησε, αυτή είναι η ειδικότητά του. Εσένα είναι να πιάνεις ανθρώπους σαν κι αυτόν.»
«Θα έπρεπε και να τους αναγνωρίζω!»
«Γι αυτό είμαστε εμείς εδώ. Να στους δείχνουμε και να σε βοηθάμε--κι εσύ να τους πιάνεις. Σωστά;»
«Μα φυσικά~» Ο ξιφομάχος έγνεψε, μαζί με τον Στεφάν που φαινόταν πιο αποφασισμένος από ποτέ. Παρά τα μεγάλα και φανερά προβλήματα εμπιστοσύνης που της δημιουργήθηκαν, αυτήν τη στιγμή ένιωσε ότι μπορούσε να τους εμπιστευτεί με τα πάντα.
«Γι αυτό, μόνο για τώρα, έχεις κάθε δικαίωμα να συμπεριφερθείς σαν κανονικό θύμα και να κλάψεις όσο θες.» Της χάιδεψε το κεφάλι δύο φορές και την άφησε. Το στήθος της ανεβοκατέβηκε πολλές φορές,μα δάκρυα δεν έφυγαν από τα μάτια της, λες και αρνούνταν να τα αφήσει να πέσουν.
«Θα κλάψω όταν τον πιάσουμε.» δήλωσε πεισματικά και σηκώθηκε. Έτριψε τα μάτια της μέχρι να πονέσουν. «Και τώρα στη δουλειά--έχουμε πολλά να κάνουμε.»

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 2:28 pm

«Όσο εσείς προετοιμαζόσασταν ψυχολογικά, εμείς οι τρεις κάναμε ένα προκαταρτικό σχέδιο κρούσης,» ενημέρωσε ο πρώην Μαρίν, ενώ παρακολούθησε την κοπέλα να οδεύει στο δωμάτιό της. Όταν σταμάτησε για ν'ακούσει, συνέχισε. «Αρχικά αποφασίσαμε πως ένα γράμμα στον πατέρα συο για την κατάσταση θα ήταν το καλύτερο ενώ εσύ με τον Στεφάν πάτε στον πατέρα σου με το που πατάμε πόδι στο νησί για να τον ειδοποιήσετε για την άφιξή μας · ο Αρχιπλοίαρχος γραμμή στο τμήμα του Σερίφη σας για να κάνει γνωστή την παρουσία του καθώς και να ενημερώσει ότι κυνηγάμε τον Mark έτσι ώστε να μην έχουμε μπλεξίματα με τον νόμο--όσο νόμο έχετε να προσφέρετε τέλος πάντων. Ταυτόχρονα, εγώ κι ο Νanashi θα πάμε στους φίλους σου. Πόσοι είναι και πού μένουν;»
«Ανετα και Matthew, οι φίλοι μου. Θα σας πω πού μένουν, είναι εύκολο να το βρείτε, αν κι αναλογα με την ώρα μάλλον θα δουλεύει ένας απ'τους δύο οπότε θα σας ενημερώσω και για το πού δουλεύουν.»

Το σχέδιό τους δεν ήταν καθόλου κακό. Αν κατάφερναν να το εκτεέσουν στην εντέλεια, θα ήταν εύκολο να συγκενρτώσουν και τους τρεις σε ένα δωμάτιο - ή μάλλον τέσσερις, ο Στεφάν ας έμενε εκτός της πάλης - και απλώς να περιμένουν τον Mark να έρθει σ'αυτούς. Το παν είναι να φτάσουν πριν από κείνον, αν και το έβλεπε δύσκολο, εφόσον ο τρελός είχε ήδη έτοιμο το σχέδιο διαφυγής του και είχε φύγει απ'το νησί νωρίτερα από τους ίδιους. «Πάω να γράψω το γράμμα και να φανταστώ θα χρησιμοποιήσουμε το γεράκι σου για να το παραδώσει;»
«Μάλιστα~! Το έστειλα να δώσει αναφορά στη βάση που έχουμε εδώ στη West βέβαια, οπότε το περιμένω αύριο. Όμως με το που έρθει, αφού ξαποστάσει λιγουλάκι τα φτεράκια του, θα δέσουμε στο ποδαράκι του το γράμμα σου και θα το σστείλουμε στην Colt.»
«Tότε καλύτερα να στείλουμε το γράμμα σφραγισμένο στο γραφείο του Σερίφη. Θα του το πάει αμέσως.»
«Αμέσως
«Όλοι φοβούνται τον μπαμπά κατά βάθος. Κι αν δουν πως είναι από μένα, κανείς δε θα θέλει ούτε να το χάσει πόσο μάλλον να το καθυστερήσει. Έχει τη φήμη του υπερπροστατευτικού.»

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
F_A_I
Marine
Marine


Όνομα Χαρακτήρα : Lorenza
Posts : 3459
Location : In your closet...
Join date : 2012-10-22

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    Fri Mar 11, 2016 4:17 pm

«Ευχαριστημένη σε κόβω με το γεγονός.»
«Ο μπαμπάς είναι δυνατός.»
«Όχι, εννοώ με το υπερπροστατευτικό κομμάτι.» Όταν τα μάγουλά της κοκκίνισαν όλοι το παρατήρησαν και το γέλιο επανήλθε στο πλοίο.
«Χαίρομαι που χαιρόμαστε, ειλικρινά, μα αναρωτιέμαι αν ήρθε η ώρα να κάνουμε μία πιο σοβαρή συζήτηση. Lorenza αγαπητή μου, ακολούθησέ με λίγο παραδίπλα να σου μιλήσω για κάτι που θέλω να σου αναφέρω εδώ και μία μέρα.» Όταν φάνηκε να διστάζει, κύλησε τα μάτια του, όμως ακόμα κι αυτό το έκανε με χάρη. Τότε πέρασε το ένα χέρι μέσα απ'τα μαλλιά του και τα έκανε προς τα πίσω. «Εδώ στο κατάστρωμα θα είμαστε · κι όπως κι αν έρθουν τα πράγματα, δε μας έμιεναν πολλά να κάνουμε. Τι να το γράψεις το γράμμα τώρα τι σε δέκα λεπτά, σωστά; Δε θα έρθει σε μία ώρα το γεράκι...»

Έγνεψε θετικά. Είχε δίκιο ο Αρχιπλοίαρχος--και ήταν κι Αρχιπλοίαρχος. Τι έχει να φοβάται; Την οδήγησε πέντε μέτρα μακριά απ'όλους με το βήμα του ακόμα πιο αεράτο απ'ότι συνήθως κι εκεί που η κοπέλα στεκόταν με τα χέρια σταυρωμένα, εκείνος στηρίχθηκε πάνω στα σχοινιά που οδηγούσαν στο παρατηρητήριο πάνω στο κατάρτι. «Οι ικανότητές σου ξεπερνάνε τον μέσο όρο των ανθρώπων που ζούνε σ'αυτές τις θάλασσες, αν δεν το έχεις παρατηρήσει και περιβάλλεσαι από εξίσου ικανούς ανθρώπους...» Θυμήθηκε τον Στεφάν. «Στους τομείς τους.»

_________________
Lorenza Bane



Ava and sig by
Tempest
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]    

Back to top Go down
 
Homecoming. Μέρος Πρώτο. [Τέλος - Aλλαγή παράταξης]
View previous topic View next topic Back to top 
Page 2 of 4Go to page : Previous  1, 2, 3, 4  Next
 Similar topics
-
» Homecoming (Atlas, open, preferably a passive RP)

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Greek One Piece RPG :: Περιοχές :: West Blue :: Colt Town-
Jump to: