Greek One Piece Role Playing Game
 
HomeCalendarFAQSearchMemberlistUsergroupsRegisterLog in
Log in
Username:
Password:
Log in automatically: 
:: I forgot my password
Who is online?
In total there are 3 users online :: 0 Registered, 0 Hidden and 3 Guests

None

Most users ever online was 26 on Sat Nov 14, 2015 6:26 pm
Affiliates




Search
 
 

Display results as :
 
Rechercher Advanced Search
Άλλοι Καταζητούμενοι
Άλλοι Φημισμένοι
Ομάδες Ναυτικών
Justice Demand
Ομάδες Κυνηγών
Wolfpack

Share | 
 

 [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : Previous  1, 2, 3, 4  Next
AuthorMessage
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 4:15 am

Την ώρα που γύρισε όμως ακούστηκε ένας γδούπος στο κοντινότερο αγρόκτημα. Κοντοστάθηκε στην άκρη του στενού και παρατήρησε προσεκτικά το τοπίο. Απ'το χωράφι εμφανίστηκαν δυο κουστουμαρισμένοι άντρες· ο ένας κρατούσε μια βαλίτσα κι ο άλλος μια γυναίκα, ενώ στο χωράφι υπήρχε πεσμένη μια άμαξα κι ένα τραυματισμένο άλογο. Οι δυο τους έδειχναν βιαστικοί και βάδιζαν προς το εργαστήρι. Όταν απομακρύνθηκαν αρκετά, ο Takeshi πλησίασε την άμαξα, για να αντικρίσει το πτώμα ενός άντρα. Κάνοντας μερικά βήματα ακόμα, άρχισε να κοιτάει όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορούσε, αλλά δεν είδε τίποτα πέρα από αίμα στο μπροστινό και πίσω μέρος του καθίσματος. Η έλλειψη του φωτός του ήλιου κι όλας έκανε τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Αυτό που συμπέρανε πάντως, ήταν πως ο οδηγός της άμαξας ήταν νεκρός. Βέβαια, αν μπορούσε να κρίνει απ'τα κουστούμια, θα έλεγε πως όλοι ήταν νεκροί. Χωρίς να σπαταλήσει κι άλλο χρόνο, σηκώθηκε και ακολούθησε βιαστικά τους δυο κουστουμάτους. Βρίσκονταν σε απόσταση αρκετών μέτρων, αλλά κοιτούσαν τακτικά τριγύρω. Σταμάτησαν έξω απ'το σπίτι του Isogai κι αφού αντάλλαξαν μερικές κουβέντες, πέρασαν την πόρτα του κήπου και κίνησαν προς το σπίτι. Τα μάτια του κοκκινομάλλη νεαρού έλαμψαν κι ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του.
Μία άμαξα έπεσε κοντά. Ένας νεκρός επάνω, κοντά στην ηλικία μου. Δύο κουστουμαρισμένοι με βαλίτσα και μια γυναίκα. Πήγαν στο σπίτι του Isogai... στη σκέψη του τελευταίου πέρασε απ'το μυαλό του η ανάμνηση που κρυφάκουγε τη συζήτηση του Kakerou με τον Isogai και ξάφνου μια γυναικεία φωνή τα έκανε όλα λίμπα. Καθόλου λίγες πιθανότητες! μουρμούρισε και έσφιξε τα χέρια του.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 4:30 am

Την στιγμή που ακούστηκε ο χτύπος της πόρτας, ο Takeshi έτρεξε σαν κυνηγημένος. Πήδηξε πάνω απ'τον κοντό φράχτη και κλωτσώντας την ξύλινη πόρτα μπήκε στο σπίτι. Οι δυο άντρας γύρισαν τρομαγμένοι, αλλά δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν χάρη στην ορμή που είχε πάρει. Ο Markus έφαγε μια γροθιά στο σβέρκο πέφτοντας λιπόθυμος, ενώ ο Moran μια κλοτσιά στο στομάχι, που τον έκανε να γονατίσει. Η γυναίκα που την έσερνε ο μαφιόζος με το μπεζ σακάκι σωριάστηκε στο έδαφος.
-Ξανασυναντιόμαστε! αναφώνησε κοιτώντας τον Markus, τον οποίο είχε δει στον δρόμο. Το βλέμμα του έπεσε στον Moran κι άρχισε να τον χαζεύει. Τότε ήταν που είδε το δαχτυλίδι και το μάτια του άνοιξαν διάπλατα. Επιτέλους σε βρήκα! Ίσως κάπου εδώ ταιριάζει το... "έκαψα τον κόσμο να σε βρω;" πρόσθεσε, αν και ήδη μισούσε τον εαυτό του για την τελευταία ατάκα. Μια σειρά εκρήξεων ακούστηκαν, αλλά αυτή τη φορά απ'την ανατολή.
-Ώστε φέρατε κι άλλους. Το έχω απορία, πόσους πειρατές επιστρατεύσατε; Ο Cutlass Rogers έχει τουλάχιστον 7 πλοία.
-Τι ζητάς; τον διέκοψε απότομα και τον κοίταξε με απέχθεια. Φυσικά η αντίδραση του Takeshi άρμοζε της περίστασης. Μια σχετικά μαλακή κλοτσιά στο πρόσωπο για να ανασηκωθεί το πάνω μέρος του σώματός του και μετά γραπώνοντάς τον απ'τον λαιμό, τον κόλλησε στο έδαφος.
-Τίποτα το ιδιαίτερο. Θέλω το δαχτυλίδι σου, αλλά αυτό ας πούμε ότι το έχω ήδη πάρει. Θέλω και πουρμπουάρ, ας πούμε μερικές έξτρα πληροφορίες για τον γρήγορο θάνατο που θα σου προσφέρω. είπε και με ελεύθερο χέρι του έψαξε το σακάκι του άντρα βγάζοντας το όπλο απ'την εσωτερική του ζώνη.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 4:50 am

-Μην κάνεις βλακείες ομορφούλα! πρόσταξε την Ilai δείχνοντάς της με το περίστροφο να επιστρέψει εκεί που βρισκόταν. Λοιπόν George Moran, τι λες; Ή να σε λέω Κοριό; ρώτησε αφού ξεκίνησε να πλησιάζει τη γυναίκα.
-Πώς ξέρεις ποιος είμαι; είπε καθώς ανασηκωνόταν πιάνοντας τη μύτη του που αιμορραγούσε.
-Ας πούμε πως έχω τις πηγές μου. Εσύ είσαι όντως όμορφη... πρόσθεσε φτάνοντας μπροστά στην Ilai. Εκείνη αποτραβήχτηκε κολλώντας στον τοίχο εμφανώς πανικοβλημένη. Αυτός ποιος είναι; ρώτησε δείχνοντας τον Markus.
-Ο Markus, συνεργάτης μου.
-Αααχ.. και τον είχα συμπαθήσει. Δε μας χρειάζεται όμως. και με αυτά τα λόγια τον πυροβόλησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Εσύ ποια είσαι;
-Η Ilai, γυναίκα του Isogai...
-Ωωω... να φανταστώ νεκρός ε; Πολύ κρίμα που γνωριστήκαμε υπό αυτές τις συνθήκες, θα ήθελα να... σε γνωρίσω λίγο καλύτερα. είπε σηκώνοντας λίγο το όπλο.
-Σε παρακαλώ! Είμαι έγκυος... ικέτεψε κλαίγοντας η γυναίκα.
-Έγκυος!; Τότε τα πράγματα αλλάζουν! αναφώνησε και της φύτεψε μια σφαίρα στο μέτωπο. Δεν πρέπει να χτυπήσω το παιδί.
Περπάτησε προς τον Moran, ο οποίος είχε ακουμπήσει την πλάτη του στον τοίχο του χολ και πέταξε το όπλο πίσω του.
-Και τώρα που μείναμε οι δυο μας, ας σοβαρευτούμε κύριε Κοριέ.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 5:15 pm

Το σπίτι αποτελούταν από 5 χώρους. Με την είσοδο στο οίκημα, βρισκόταν κανείς στο μεγάλο χολ. Ήταν περίπου 3 μέτρα σε μήκος και πλάτος. Στα δεξιά κι αριστερά υπήρχαν πίνακες, ένας καλόγερος, μια μικρή δρύινη συρταριέρα, ενώ η ταπετσαρία είχε ένα ανοιχτό καφέ χρώμα με διάφορα γεωμετρικά μαύρα σχήματα. Οδηγούσε σε 3 πόρτες, στην κουζίνα στα αριστερά, στο σαλόνι στα δεξιά και στο μπάνιο ευθεία. Τα πτώματα του Markus και της Ilai βρίσκονταν πεσμένα δίπλα στην πόρτα του καθιστικού, ενώ ο αιμόφυρτος Moran, καθισμένος με την πλάτη του στον τοίχο, δίπλα στην πόρτα της κουζίνας. Ο Takeshi του έγνεψε να μπει στο δωμάτιο και ο μαφιόζος, έμπειρος όπως έδειξε σε τέτοιου είδους περιστάσεις, κύλησε στο δωμάτιο με τα πόδια του να σέρνονται. Η κουζίνα ήταν αρκετά ευρύχωρη, με τον νεροχύτη και τα της κουζίνας (μάτια, χώρος για τα πλυμένα, κ.ο.κ.) να βρίσκονται στην δεξιά μεριά, το ψυγείο στον απέναντι τοίχο, σχετικά κοντά στον νεροχύτη. Στην αριστερή πλευρά υπήρχαν ράφια, μία κορνίζα του αντρόγυνου και ένα μεγάλο τραπέζι. Ένα παράθυρο δέσποζε δίπλα στο ψυγείο κάνοντας σαφές στον κοκκινομάλλη, ότι αυτό ήτα το δωμάτιο στο οποίου συζητούσαν ο Isogai με τον Kakerou και τον Markus, όταν τους κατασκόπευε.
-Είμαι πολιτισμένος άνθρωπος, μπορείς να σηκωθείς και να καθίσεις σε μια καρέκλα. του είπε ο νεαρός φροντίζοντας να πάει μπροστά στον νεροχύτη, όπου υπήρχαν τα μαχαίρια. Υπήρχε ακόμα σοβαρή πιθανότητα να έχει κάποιο όπλο πάνω του, αλλά δεν αισθανόταν την παραμικρή απειλή απ'τον άντρα. Είχε δεχτεί μεριά δυνατά χτυπήματα και γενικότερα ήταν σε καλύτερη φυσική κατάσταση από αυτόν.
-Τα χέρια στο τραπέζι βέβαια. Ποτέ δεν ξέρεις στην τελική... πρόσθεσε.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 6:20 pm

-Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ωραίο είναι να σταματάς να παίζεις θέατρο. Πέντε μέρες τώρα το ίδιο σκηνικό... Τέλος πάντων, θέλω να μου πεις τα πάντα.
Ο μαφιόζος δεν απάντησε παρά ξέσπασε σε ηχηρά γέλια.
-Αλλιώς τι; Θα με βασανίσεις; Είμαι χρόνια στην πιάτσα μικρέ, έχω υπάρξει άπειρες φορές σε τέτοιες καταστάσεις. Στη χειρότερη θα με σκοτώσεις. Δε θα μάθεις τίποτα από μένα!
-Ωραία τα λες, αν σκεφτεί κανείς το βρομερό σου υπόβαθρο. Μόνο που δε θα πεθάνεις... θα με ικετεύεις να πεθάνεις! είπε τραβώντας το σπαθί του και με ένα σάλτο, κάρφωσε το δεξί χέρι του μαφιόζου στο τραπέζι. Το ξίφος διαπέρασε το ξύλο και η αιχμή θα άγγιζε το δάπεδο, εάν το προστατευτικό της λαβής δεν σταματούσε στο χέρι του Moran. Ουρλιαχτά βγήκαν απ'το στόμα της "κόμπρας" και ο νεαρός άρχισε να ψάχνει ανάμεσα στα κουζινικά. Μερικά λεπτά αργότερα, όταν οι κραυγές πόνου είχαν ηρεμήσει κάπως, ο Takeshi βρήκε αυτό που έψαχνε κι επέστρεψε στην καρέκλα. Εκεί έδεσε τα άκρα του κουστουμάτο σε κάθε πόδι και χέρι της καρέκλας (με εξαίρεση το καρφωμένο φυσικά) και τοποθέτησε μια πετσέτα στο στόμα του.
-Άκουσε να δεις πως έχει το πράγμα. Μπορώ να σου βγάλω τα νύχια, να σε γδάρω ολόκληρο και να κρεμάσω το δέρμα σου μπροστά σου, μπορώ να σου βγάλω τα μάτια με ένα πιρούνι. Μπορώ ακόμα να σου βγάλω τα δόντια με κουτάλι ή να αρχίσω να σου αφαιρώ κόκαλα. είπε κοπανώντας ένα πιρούνι στο φρύδι του. Είμαστε σε σπίτι, μόνο απ'τα οικιακά είδη μπορώ να κάνω ό,τι περάσει απ'το κεφάλι μου. Θα πρότεινα να μου γλιτώσεις λίγο χρόνο και εγώ θα σε γλιτώσω από πόνο!

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 6:35 pm

Με τα λόγια αυτά, άφησε το πιρούνι και πιάνοντας ένα μαχαίρι, το κάρφωσε με όλη του τη δύναμη στο μεσαίο δάχτυλο του καρφωμένου χεριού του άντρα, όπου βρισκόταν το δαχτυλίδι. Το πέτυχε στον καμπτήρα του δαχτύλου (στην βασική άρθρωση) και κουνώντας το ελαφρώς, το διαπέρασε πλήρως κόβοντας το δάχτυλο. Ο μαφιόζος άρχισε να χτυπιέται και να σφαδάζει, αν και οι ήχοι που έβγαζε ακούγονταν ελάχιστα λόγω της πετσέτας. Ο Takeshi πήρε το δάχτυλο και το πέταξε παραδίπλα οδεύοντας προς τα μάτια. Εκεί υπήρχε ένα γκαζάκι, το οποίο άναψε με ένα σπίρτο και τοποθέτησε ένα κουτάλι πάνω στη φωτιά. Όταν έγινε κόκκινο, γύρισε στον Moran και το ακούμπησε στην πληγή του για να σταματήσει την αιμορραγία. Άλλη μια κραυγή "ακούστηκε" και συνδυάστηκε με τη μυρωδιά καμμένης σάρκας. Ο νεαρός πέταξε το κουτάλι και πιάνοντας μια καρέκλα, κάθισε μπροστά στον όμηρο. Τα μάτια του είχαν σηκωθεί ελαφρώς, σημάδι ότι δε θα άντεχε για πολύ· με συνοπτικές διαδικασίες (έναν κουβά γεμάτο παγάκια και κρύο νερό) τον επανέφερε στην κρύα και βάναυση πραγματικότητα, όπου είχε τον βασανιστή του μπροστά του, να παίζει με το κομμένο του δάχτυλο και να χαζεύει το δαχτυλίδι του.
-Πάντως οφείλω να παραδεχτώ ότι δεν είναι άσχημο... λαμβάνοντας υπ'όψη βεβαίως ότι φτιάχτηκε σε κάποια Blue. Τι λες; Μπορώ να το κάνω όλη μέρα, δεν υπάρχει πρόβλημα. Μην αγχώνεσαι, θα πονέσει περισσότερο, έχω προϋπηρεσία· αυστηρός πατέρας, ξέρεις πως είναι αυτά. είπε κάνοντας γκριμάτσες, ενώ ο μελαχρινός τύπος έτρεμε απ'τον πόνο, το μίσος και τον φόβο. Θα σου δώσω μία και μόνο ευκαιρία! Μετά θα σου βγάλω την πετσέτα ύστερα από μισή ώρα. αναφώνησε βγάζοντας το δαχτυλίδι απ'το κομμένο δάχτυλο και βάζοντάς το στην εσωτερική τσέπη του μανδύα του.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 7:07 pm

Με αργές κινήσεις, πλησίασε στο πρόσωπο του άντρα και αφαίρεσε αργά την υγρή πλέον πετσέτα απ'το στόμα του. Σάλια έσταξαν στο κοστούμι, όσο ανοιγόκλεινε τα σαγόνια του βογκώντας.
-Πες μου για το σχέδιο. Ξέρω ότι δουλεύεις για τον Petrovic. Για την ακρίβεια ξέρω τα ονόματα των περισσότερων από τις "κόμπρες". Φιλική συμβουλή, αλλάξτε όνομα, δεν είστε σε σχολείο. Ενημερώνω πως το μενού μετά θα έχει αφαίρεση νυχιών και στα δύο πόδια και φυσικά αφαίρεση δέρματος απ'τα γόνατα και κάτω.
Ο άντρας έδειξε να το σκέφτεται για λίγο. Την στιγμή εκμεταλλεύτηκε ο νεαρός, τραβώντας απότομα το σπαθί απ'το τραπέζι κάνοντας τον μαφιόζο να αρχίσει να ουρλιάζει. Παρά την αντίσταση, του έδεσε και αυτό το χέρι στην καρέκλα, αν και αιμορραγούσε.
-Α, ας προστεθεί και το ράψιμο του χεριού στο μενού. πρόσθεσε πάνω απ'τα ασταμάτητα βρισίδια και φωνές. Παίρνοντας μερικές ακόμα ανάσες, ο Moran έδειξε να κατασταλάζει.
-Πώς θα με σκοτώσεις;
-Όπως θες, αρκεί να απαντήσεις στις ερωτήσεις μου. Μην αγχώνεσαι, αν ρωτήσει κανείς, πέθανες γενναία στο πεδίο της μάχης θέλοντας να διασφαλίσεις... σε εκείνο το σημείο σταμάτησε και βγαίνοντας για μια στιγμή απ'την κουζίνα, επέστρεψε με κωμικοτραγικές κινήσεις με τη βαλίτσα. Όταν την άνοιξε, είδε τα 4 φιαλίδια και τα σήκωσε στον αέρα, αυτά! Δεν έχω σκοπό να πειράξω το αφεντικό σου, ίσα-ίσα, στόχος μου είναι ο Don Bonifacio Monferatio.
-Πολύ καλά... είπε μετά από λίγη ώρα κλείνοντας τα μάτια του με μια έκφραση πικρίας. Η αίσθηση της ντροπής τον είχε κυριεύσει και ήταν λογικό στην τελική.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 7:27 pm

-Τι υπάρχει στα φιαλίδια;
-Είναι ένα νέο είδος ναρκωτικού. Λέγεται Sweet Kiss και απλά αυξάνει τις αισθήσεις του χρήστη. Μόλις έχει βγει στην αγορά και θέλαμε να...
-Να το πάρετε πριν πέσει στα χέρια του Don. Εντάξει. Ολόκληρη επιχείρηση sake, χάθηκε ο κόσμος να πάρετε μερίδιο; Μηδέν εφευρετικότητα στη σήμερον ημέρα. Τζάμπα έτρεχα πέντε μέρες... Και τι έλεγε το σχέδιο για το Yamagata;
-Το αφεντικό ζήτησε τη βοήθεια του Cutlass Rogers, που του χρωστούσε χάρη. Είναι ένας τρομακτικός και πανίσχυρος άντρας. Μόνο στη διάθεσή του έχει 8 καράβια και με τους πειρατές που μπορεί να κινητοποιήσει, μπορούν να φτάσουν και τα 15.
-Αχά. Γι' αυτό και οι εκρήξεις απ'τα ανατολικά. Κοινώς, οι δυο πόλεις του νησιού και πολλά χωριά καίγονται... Όλα αυτά για να κάνετε την ανταλλαγή σας τώρα;
-Ναι. Το Yamagata και το Desatoya είναι τα μόνα νησιά, στα οποία δεν έχουμε πρόσβαση. Εάν μπορούσαμε να τα καταστρέψουμε θα το κάναμε.
-Χμμμ.. Μέχρι να αναδιοργανωθεί η κοινωνία θα μπορούσατε να περάσετε τα ντρόγκια σας απ'την πίσω πλευρά και να αποκτήσετε νέους και πολύ εξαρτημένους πελάτες. Όχι κι άσχημα. Αυτό δε σημαίνει όμως πως ο Petrovic άφησε το ήρεμο παιχνίδι;
-Έχουμε βγει στην αντεπίθεση καιρό τώρα!
-Το φαντάστηκα. Ποια η χρησιμότητα του John Gotti;

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 7:39 pm

-Καμία. Περισσότερο συμβολική. Θα μετακινούσε τους υπόλοιπους στο Desatoya, όπως είχε συμφωνηθεί. είπε μην μπορώντας να σηκώσει το βλέμμα του. Τότε το Den-Den Mushi χτύπησε και οι δυο τους κοιτάχτηκαν.
-Κατά φωνή, φαντάζομαι. Ωραία μέχρι εδώ!
-Σου είπα αρκετά, δε νομίζεις;
-Ας μην κάνουμε σαν μωρά παιδιά. Ποιο είναι το κυρίως σχέδιο του Petrovic;
-Για να έχεις φτάσει ως εδώ και να κυνηγάς το δαχτυλίδι μου, το ξέρεις ήδη... απάντησε γελώντας την στιγμή που σταμάτησε το Den-Den Mushi. Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπο του Takeshi.
-Είστε τόσο μικροί... Το σχέδιο του αφεντικού σου έχει ήδη αποτύχει, χωρίς καν να χρειαστεί να αναμειχθώ. Όπως και να χει, η ανταλλαγή θα γινόταν στο λιμάνι, τι δουλειά έχετε εδώ; Είδα την άμαξα και το πτώμα, εντελώς ενημερωτικά.
-Κάποιος μας πρόδωσε ή μας κατάλαβαν. Μια ομάδα των Shinsengumi ήταν σχεδόν εκεί μόλις συναντηθήκαμε.
-Άσε με να μαντέψω, σκότωσες τον Isogai και τον Kakerou και κράτησες την γυναίκα για πορνεία. Κλισέ. Αν και κάτι μου έλεγε πως οι δυο τους θα σκοτώνονταν στο τέλος για τα λεφτά. Ποιος ήταν επικεφαλής της πολιτοφυλακής στο λιμάνι;
-Ο Hijikata Toshizo. Σκληρός μπάσταρδος...
-Πράγματι... συμφώνησε ετοιμάζοντας την πίπα του.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
FonikoKriari
Revolutionary General
Revolutionary General
avatar

Όνομα Χαρακτήρα : Belphegor
Posts : 1400
Join date : 2012-10-19
Age : 23

Character sheet
Remaining Health: 100%

PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   Sun Jan 03, 2016 7:52 pm

Την άναψε με ένα σπίρτο και άρχισε να κάνει κυκλάκια με τον καπνό. Είχε ώρες να καπνίσει και του φάνηκε τόσο ανακουφιστικό.
-Πιστεύεις ότι οι πειρατές έχουν καμιά ελπίδα; ρώτησε κοιτώντας το ταβάνι κι ο Moran ξέσπασε σε γέλια.
-Φυσικά και όχι! Κατάφεραν να συνδέσουν όλα τα στοιχεία και να αντιληφθούν που θα γινόταν η ανταλλαγή. Αυτή η Shinsengumi είναι ίσως η ισχυρότερη που έχει υπάρξει στην ιστορία.
-Δε θα διαφωνήσω. Πώς θα φεύγατε μετά την ανταλλαγή;
-Αναμενόμενο. Μερικά μέτρα πιο μακριά απ'το λιμάνι είχαμε μια μεγάλη βάρκα. Χωράει μέχρι και 7 άτομα. Από εκεί θα έφευγα εγώ με τον Markus. Ο Gotti με πλοίο.
-Τελευταία ερώτηση, απλά για να μου λυθεί η απορία. Τα εργαστήρια του sake ήταν οικογενειακές συνεταιρικές επιχειρήσεις. Πώς ο Isogai ήταν ο μόνος ιδιοκτήτης;
-Δεν είναι προφανές; Ήταν εξαρχής άπληστος. Αυτός μας βρήκε, όχι εμείς. Ζήτησε να πάρει την επιχείρηση, μετά ήθελε κι άλλα. Ζήτησε να μην έχει ανταγωνισμό, έτσι έκλεισε των Sakanue στο Ouchijuku και τώρα ήθελε ακόμα περισσότερα.
-Κατάλαβα. Σκουπίδια που προσπαθούν να γίνουν ό,τι δεν μπορούν! είπε και πλησίασε τον άντρα. Έψαξε στο κοστούμι του και έβγαλε την πουροθήκη του και το Den-Den Mushi. Το τελευταίο το ακούμπησε μπροστά του στο τραπέζι και στη συνέχεια, έβγαλε ένα πούρο και το έβαλε στο στόμα του μαφιόζου.
-Κεφάλι; ρώτησε κι εκείνος του έγνεψε. Με αργές κινήσεις, άναψε το πούρο κι ο Moran πήρε μερικές απ'τις τελευταίες του τζούρες.

_________________
Avatar by DIRK
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: [Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')   

Back to top Go down
 
[Τέλος-Παρελθόν] Το χρυσό δαχτυλίδι (Μέρος Β')
View previous topic View next topic Back to top 
Page 3 of 4Go to page : Previous  1, 2, 3, 4  Next

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Greek One Piece RPG :: Περιοχές :: West Blue :: Yamagata-
Jump to: